ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΟΣΤΟΣ
ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΒΕΤΣΛΑΡ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Δεν ήθελαν ούτε να τους δουν μαζί μου

Ο Βάλτερ ζούσε σε ένα χωριό όπου όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους. Ύστερα, οι γνωστοί του απέφευγαν να εμφανίζονται μαζί του, μια φιλία από τα νεανικά του χρόνια έληξε από τη μια μέρα στην άλλη και ο ίδιος έχασε τη θέση του στην τοπική πολιτική σκηνή. Η απομόνωση τον ακολούθησε και στην επιχείρηση πλυντηρίου ρούχων που διατηρούσε.

ΟΝΟΜΑ
ΒΑΛΤΕΡ
ΙΔΙΟΤΗΤΑ
ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟΥ ΡΟΥΧΩΝ ΚΑΙ ΠΡΩΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
Η Πλύση Εγκεφάλου ενός Έθνους: Φάκελος Scientology στη Γερμανία, του Peter Schulte

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ.

Εδώ και δεκαετίες, λίγα θέματα στη Γερμανία έχουν προκαλέσει μεγαλύτερη αντιπαράθεση από τη Scientology.

Έγινε αντικείμενο έρευνας. Συζητήθηκε στο Κοινοβούλιο. Παρακολουθήθηκε από υπηρεσίες πληροφοριών. Αποτέλεσε αντικείμενο κυβερνητικών προειδοποιήσεων, δικαστικών υποθέσεων και αμέτρητων πρωτοσέλιδων.

Όμως πίσω από όλα αυτά υπήρχε και ένας άλλος φάκελος – αυτός της κυβέρνησης.

«ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΜΙΑΣ ΦΙΛΙΑΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙΑ».

– ΒΑΛΤΕΡ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ
ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ

Με λένε Βάλτερ και κατάγομαι από ένα μικρό χωριό κοντά στο Βέτσλαρ. Έχει 1.000 κατοίκους και όλοι γνωρίζουν τους πάντες.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, γνώρισα τη Scientology επειδή ήθελα να λύσω όλα μου τα προβλήματα. Έγινα γνωστός ως Scientologist (Σαϊεντόλοτζιστ), αναγκάστηκα να αποσυρθώ από τη θέση μου ως πολιτικός στον δήμο και από τότε οι άλλοι άνθρωποι με απέφευγαν. Ο φίλος μου από το σχολείο ήταν κι αυτός στην πολιτική, και από τότε δεν ήθελε πια καμιά επαφή μαζί μου και με κοιτούσε μόνο με περιφρόνηση. Αυτή ήταν η τελική κατάληξη μιας φιλίας που είχαμε από παιδιά. Απλώς και μόνο επειδή ήμουν στη Scientology ή είμαι Σαϊεντόλοτζιστ, τελείωσε από τη μια μέρα στην άλλη.

Για γνωστούς και φίλους, δεν ήταν καλό να τους βλέπουν κοντά μου ή δημόσια μαζί μου. Οι συζητήσεις μεταξύ μας ήταν απολύτως φυσιολογικές, αλλά όταν στέκονταν μαζί αρκετά άτομα, δεν ήταν «πρέπον» να έχουν έναν Σαϊεντόλοτζιστ ανάμεσά τους.

Αυτό ήταν μερικές φορές πολύ απογοητευτικό επειδή στο χωριό με γνώριζαν ως επιχειρηματία. Αυτή είναι η επιχείρησή μου, που ξεκίνησα με τον πατέρα μου το 1975 με δυναμικότητα 15 τόνων ρούχων την ημέρα. Είχα περίπου 80 υπαλλήλους και κάθε χρόνο αντιμετώπιζα το πρόβλημα ότι, για ανεξήγητους λόγους, είχαμε ακυρώσεις παραγγελιών που δεν μπορούσα να καταλάβω. Έπρεπε να βρίσκω ξανά και ξανά καινούριους πελάτες απλώς για να διατηρώ το απαραίτητο υπόβαθρο για το εργατικό δυναμικό. Έτυχε επίσης να θέλω να προσλάβω μια επιστάτρια. Και μου είπε: «Χαίρομαι που βρήκα μια καινούρια δουλειά. Θα περάσω την τάδε ώρα». Στο τέλος των συζητήσεων, είπε: «Λυπάμαι. Δεν μπορώ να έρθω. Μίλησα με τη μητέρα μου», η οποία εργαζόταν στη διοίκηση της πόλης, και της είπε ότι ήμουν Σαϊεντόλοτζιστ και δε θα την άφηνε να πιάσει δουλειά σ’ εμένα. Και το να το μαθαίνεις αυτό είναι πολύ πικρό γιατί είσαι τίμιος άνθρωπος και θέλεις να κάνεις τίμια δουλειά. Και δεν εύχομαι αυτή την εμπειρία σε κανέναν.

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.

Επιβεβαιώστε τη διεύθυνση e‑mail σας. Σας στείλαμε έναν σύνδεσμο στα εισερχόμενά σας.