Onze zoontjes mochten geen vrienden zijn

Ik ben Arnd en ik ben al 36 jaar bij Scientology en ben geboren in Krefeld, woon momenteel in de buurt van Frankfurt.

Mijn zoon had dus een vriendje op de kleuterschool en toen hebben we dat andere gezin leren kennen. We vonden ze eigenlijk heel sympathiek. We ondernamen ook dingen, zijn weleens ergens naartoe gereden, uit eten geweest, hebben uitstapjes gemaakt, naar de dierentuin bijvoorbeeld. En ik heb ze toen verteld dat ik een Scientologist ben. Dat heeft er toen toe geleid dat ze een paar dagen later tegen ons zeiden dat ze geen contact meer met ons wilden, omdat we Scientologists zijn. Dat maakte me op dat moment toch wel verdrietig, omdat vooral mijn zoon er helemaal niets van begreep. Toen heb ik hem wel de waarheid verteld. Ik zei tegen hem: “Oké, luister. Zijn ouders willen niets met ons te maken hebben, omdat we een andere religie hebben.” En toen begreep hij het enigszins, maar ik denk dat hij het tot nu niet heeft begrepen, want het is ook gewoon niet te begrijpen.

Na de kleuterschool begint dan de basisschool en we hebben voor onze zoon een school gezocht. We hadden in Dietzenbach drie mogelijkheden: één openbare school en twee privéscholen. We hebben ons daarover geïnformeerd, zijn toen naar informatieavonden gegaan en hebben toen gezien dat de montessorischool in Dietzenbach inderdaad het beste bij hem zou passen. Dat klonk heel veelbelovend, tot we het aanmeldingsformulier kregen. Ik las toen het formulier, keek mijn vrouw aan en zei: “Dat kan toch niet waar zijn.” Daarin stond dat je geen sympathisant of lid van de Scientology Kerk mag zijn. Dat was voor mij echt een schok, want wat heeft dat met het kind te maken? Dus mijn zoon mag daar niet naar school, alleen omdat ik zelf misschien ooit een boek over Scientology heb gelezen? Dat vond ik toch wel heel, heel, heel ver gaan en heel, heel, heel discriminerend.