Waarom werden mensen gewaarschuwd om bij haar uit de buurt te blijven?

Ik heet Kirsten. Ik woon in Duitsland.

Ik was, toen ik klein was, heb ik Scientology leren kennen via mijn ouders. Mijn vader was destijds schermtrainer. Op een gegeven moment kwam de pers erachter dat hij een Scientologist is, dat wij, dat ons hele gezin uit Scientologists bestaat eigenlijk, want ik had het nog maar net leren kennen en het was ineens een behoorlijke schok, omdat mijn vader vijandig werd bejegend. Het was zo dat we gewoon geen steun destijds kregen van familie of vrienden en ik merkte dat mijn ouders er plotseling helemaal alleen voor stonden. Eigenlijk had ik vanaf dat moment altijd een familie waarin behoorlijk veel onenigheid was. De schade die zoiets aanricht, is gewoon, ik had ineens geen grootouders meer. Maar ze zijn zo in de val getrapt van die zwarte propaganda, dat het gewoon dat hele gebied kapot heeft gemaakt en dat deel van de familie.

Ik heb veel aan atletiek gedaan en was daar ook succesvol in. En toen kwam de situatie, dat we op trainingskamp gingen en ik wilde natuurlijk met mijn vriendin op één kamer slapen. En vlak voordat we vertrokken, kwam mijn trainer naar me toe en vertelde me dat ik niet met mijn vriendin op één kamer mocht slapen. Want de ouders hadden hem gezegd dat ik niet met hun dochter op één kamer mocht, omdat ik een Scientologist ben. En vanaf dat moment voelde ik me ook niet meer echt op mijn gemak in de groep. Ik ben nog wel een tijd blijven trainen en had mijn sport, maar ik wist natuurlijk ook waar ik aan toe was en dat ik er in die mate niet meer bij hoorde.

Ik ben van school gegaan en kort daarna kwamen mijn vrienden naar me toe en ze vertelden me dat ze bij de directie waren geroepen en eigenlijk door de directeur waren geïnstrueerd over hoe gevaarlijk Scientology is en ook hoe gevaarlijk het contact met mij is. En ze vroegen me of ik daar geen spreekbeurt wilde houden over Scientology. Toen zei ik: “Natuurlijk, ik weet er veel van. Ik houd wel een spreekbeurt, geen probleem.” Toen hebben ze dat met hun godsdienstlerares besproken en zij zei: “Nee, dat kan niet, ik mag daar geen spreekbeurt over houden.” En dat vond ik interessant. Maar het was niet gewenst dat iemand die ervaring heeft op dat gebied en die Scientology bestudeert en al jaren Scientologist is, aan het woord komt en gewoon rechtstreeks de vragen beantwoordt. En er werd zo’n sfeer van angst gecreëerd en van: “Je moet oppassen dat je niet in Scientology wordt meegesleurd.” Dat zodra je zei “Ik ben een Scientologist”, de luiken dichtgingen. Je kon helemaal niet onbevooroordeeld met iemand praten.