Πρώτα χάθηκαν οι φίλοι του. Μετά υπέστη πλήγμα η επιχείρησή του.

Με λένε Γκίντερ. Μεγάλωσα σ’ ένα μικρό αμπελοχώρι στη Βάινστρασε. Και από την αρχή ήμουν πολύ δραστήριος στην κοινότητα, είτε στην Καθολική Εκκλησία, με πολλά καθήκοντα, είτε στη λέσχη τραγουδιού και ούτω καθεξής. Όταν, το 1989, η σύζυγός μου κι εγώ αποφασίσαμε να γίνουμε Scientologist (Σαϊεντόλοτζιστ), αυτή η είδηση διαδόθηκε πολύ γρήγορα στο χωριό. Και βιώσαμε ότι οι άνθρωποι στο χωριό απομακρύνθηκαν από εμάς.

Το 1991, στο γυμνάσιο όπου φοιτούσε τότε ο 13χρονος γιος μας, έγινε μια μεγάλη εκδήλωση στο τοπικό γυμναστήριο κατά της Scientology. Η σχολική επιτροπή είχε προσλάβει έναν λεγόμενο εμπειρογνώμονα για τις αιρέσεις, ο οποίος βέβαια διέδιδε ψέματα για τη Scientology. Όπως φαντάζεστε, υπήρχαν πολλοί άνθρωποι από το χωριό μας. Και αυτό ήταν ουσιαστικά το σημείο καμπής για εμάς, όπου η κοινότητα μας γύρισε την πλάτη. Έφτασε μάλιστα στο σημείο ώστε οι παλιοί μας φίλοι, που γνωριζόμασταν από το νηπιαγωγείο, να απομακρυνθούν κι εκείνοι από εμάς, με την έννοια ότι απαγορεύτηκε κάθε επικοινωνία μαζί τους. Αυτό, βέβαια, μας πλήγωσε αρκετά.

Τα χρόνια που ακολούθησαν χαρακτηρίστηκαν από προσβολές και συκοφαντίες. Ένα βράδυ, η πρόσοψη του σπιτιού μου βανδαλίστηκε με την επιγραφή «γουρούνι της Scientology». Και δεν ξέρω ποιος το έκανε, μέχρι σήμερα. Τότε έκανα καταγγελία στην αστυνομία, αλλά η διαδικασία έκλεισε έπειτα από μισό χρόνο χωρίς αποτέλεσμα.

Δημοσιεύτηκαν διάφορα άρθρα σε οικονομικά περιοδικά, όπως στο WirtschaftsWoche, αλλά και στην τηλεοπτική εκπομπή Plusminus του ARD, όπου κατονομάστηκαν η εταιρεία μου και εγώ και προειδοποιούσαν ότι ήμουν Σαϊεντόλοτζιστ και γι’ αυτό η δουλειά μου δεν ήταν αξιόπιστη. Ως αποτέλεσμα, τρεις από τους πελάτες μου τότε διέκοψαν αμέσως έργα που βρίσκονταν σε εξέλιξη. Το πόσο δύσκολο ήταν μετά να βρω νέους πελάτες μπορεί κανείς μόνο να το φανταστεί. Από αυτή την άποψη, δεν μπορώ να υπολογίσω την οικονομική ζημιά, αλλά ήταν τεράστια. Ήταν μεγάλο πλήγμα.