Έβαλαν στο στόχαστρο την οικογένειά μου

Με λένε Τόμας. Είμαι οδοντίατρος. Έχω το δικό μου οδοντιατρείο στο Βέτσλαρ.

Ζω ανέκαθεν στο Βέτσλαρ με την οικογένειά μου. Το 1985, έγινα για πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος στο Βέτσλαρ. Ύστερα, γύρω στο 1991, 1992, έγινα πρόεδρος ενός τοπικού συλλόγου, του τοπικού συλλόγου στο κέντρο του Βέτσλαρ, του CDU [Χριστιανική Δημοκρατική Ένωση] εδώ.

Ναι, μια μέρα ξύπνησα και υπήρχε ο τίτλος στην ενότητα των τοπικών ειδήσεων: «Είναι ακόμη αποδεκτός ως δημοτικός σύμβουλος ο Scientologist (Σαϊεντόλοτζιστ) δρ Ρούντερ;». Και αυτό ήταν η αρχή μιας εξαιρετικά έντονης καμπάνιας εναντίον μου και της Εκκλησίας της Scientology γενικότερα. Για ένα τρίμηνο, υπήρχε σχεδόν κάθε μέρα, στην πραγματικότητα κάθε μέρα, είτε στην εφημερίδα είτε στο ραδιόφωνο, και μερικές φορές ακόμη και στην τηλεόραση, κάποιο ρεπορτάζ. Και αυτές δεν ήταν καθόλου καλές εποχές για εμάς.

Δεχόμασταν επιθέσεις με πολλούς τρόπους. Το πιο έντονο ήταν στην πραγματικότητα ότι γράφονταν προσωπικές επιστολές.

Βρήκα διάφορα πράγματα στα χαρτιά μου, επιστολές ή ταχυδρομικές κάρτες, και μία έλεγε, για παράδειγμα: «Εσύ, κ----- της Scientology. Είσαι ακόμη εκεί; Στις 3 Αυγούστου του ’92 λήγει το τελεσίγραφό σου. Στις 10 η ώρα, το Φόρουμ Πολιτών του CDU θα σε εκτελέσει και το οδοντιατρείο σου και το σπίτι σου θα ανατιναχθούν και θα τυλιχτούν στις φλόγες». Και έτσι, λάβαμε μια ολόκληρη σειρά από επιστολές. Υπήρχαν πολλές απειλές.

Και μέρος όλης αυτής της καμπάνιας εναντίον μας ήταν και οι λεγόμενες «ενημερωτικές εκδηλώσεις». Έτσι, είχε συγκεντρωθεί εκεί όλη η πόλη. Και εξαπολύθηκε εναντίον μας μια απολύτως ανυπόφορη εκστρατεία δυσφήμισης.

Και έτσι αποφασίστηκε ότι η ιδιότητα μέλους στο CDU και ταυτόχρονα στην Εκκλησία της Scientology ήταν ασυμβίβαστη. Κατά συνέπεια, κινήθηκαν εναντίον μας διαδικασίες αποπομπής. Έπειτα έγινε ψηφοφορία και ψηφίστηκε ότι θα αποκλειόμουν και μπορούσα να μαζέψω τον χαρτοφύλακά μου και να φύγω.

Έτσι, από την ιδιότητα του αξιοθαύμαστου προτύπου, εγώ, η σύζυγός μου και η οικογένειά μου πέσαμε στην ιδιότητα των απόβλητων, σχεδόν από τη μια μέρα στην άλλη.

Και, τελικά, τίποτα από όσα είχαν ισχυριστεί δεν αποδείχτηκε μέσα σε τρεις δεκαετίες παρακολούθησης.